بر روی عکس مطلب مورد نظر کلیک کنید

  تغذیه مناسب ورزشی

تغذيه مناسب

تصاویر فیتنس

آناتومی بدن

آناتومي بدن

تاریخچه پرورش اندام

تاريخچه بدنسازي

تصاویر متحرک

 انواع مکمل

 

اجرای حرکات اصلی

اجراي حركات اصلي

انواع چای

چاي سبز 

استرویید ها

استروييدها

تصاویر بدن سازان مشهور

تصاوير بدنسازان مشهور

بانوان

الگوی تنفس در بدن سازی

الگوي تنفس در بدنسازي   

ویتامین ها

ويتامين ها

تمرینات شکم

تمرينات شكم

 

تصاویر دوستان

ریز پاره های جالب(عمومی)

ريزپاره هاي جالب

پرسش سوالات

پرسش سوالات 

 

 (ضد)  آنتی استروژن


+ نوشته شده توسط بهزاد در یکشنبه بیست و هشتم آذر 1389 و ساعت 12:53 |
دوست داری بدنت مثل این بدون جربی باشه. ی سری به قسمت بانوان بزن و سوالی داری بپرس . راستی برای دیدن حرکات ورزشی میتونی اینجا کلیک کنی.

 

+ نوشته شده توسط بهزاد در چهارشنبه دهم آذر 1389 و ساعت 16:30 |

همراه با ما در مشاهده تصاویر متحرک و شیوه ی تغذیه درست

اینجارو کلیک کن

 
+ نوشته شده توسط بهزاد در سه شنبه نهم آذر 1389 و ساعت 11:51 |
;در خواست برنامه تمرینی برا ساختن بدن;

شما میتوانید با فرستادن عکس از بدن خود ی برنامه تمرینی بگیرید.(بار اول مجانی)

و هدف خود را از برنامه بگویید.(;برا وزن کم کردن;)(;برا فیتنسی شدن;)(;افزایش حجم;)

(رژیم چاقی)(لاغری).

به همراه عکس موارد;(وزن)(قد)(سن)(و فعالیت روزانه ) را زکر کنید.

شما میتوانیدبه ایمیل منbehzad_ghasem@yahoo.com پیام بدهید.یا در قسمت نظرات.

+ نوشته شده توسط بهزاد در سه شنبه هجدهم آبان 1389 و ساعت 11:35 |
لطفا سری به تصاویردوستان( خوشتیپ ترینا)ی ما بزنید. عکس میخواییم  چه آقا چه خانوم
+ نوشته شده توسط بهزاد در دوشنبه هفدهم آبان 1389 و ساعت 11:13 |

گیاهان مؤثر در سوء هاضمه

سوء هاضمه مشكلی است كه بسیاری از افراد به آن مبتلا هستند. اسهال ، یبوست ، نفخ، دل درد ، دل پیچه ، ترش كردن ، زخم معده  و خلاصه كلیه عوارضی كه در اثر عملكرد نادرست دستگاه گوارش به وجود می آید، سوء هاضمه نام دارد . علل به وجود آورنده ی آن اغلب عادات تغذیه ای غلط، كم تحركی و مشكلات روحی است. بسیاری از داروهایی كه اكنون برای درمان سوء هاضمه در اختیار ما است ، از گیاهان تهیه می شوند . اكنون خواص دو گیاه مؤثر در این زمینه را برایتان شرح می دهیم.

شیرین بیان

ریشه خشك شده گیاهی است با پوست خاكستری تا قهوه ای رنگ و مغز زرد رنگ، این ریشه بسیار شیرین و كمی معطر است و به زبان انگلیسی به آنsweet rootمی گویند. مواد مؤثر موجود در آن تری ترپنوئید ساپونین ها هستند.

اثر دارویی؛ شامل اثرات خلط آور، ضد سرفه و ضد ورم دستگاه تنفس است. به علاوه ایزوفلاونویید آن دارای خاصیت ضد باكتری است. از این رو برای مبتلایان به التهاب ، زخم معده یا روده باریك مناسب و كاهنده دل پیچه و ورم است.

شیرین بیان را نباید بیش از 6هفته مداوم مصرف كرد ، زیرا باعث كاهش پتاسیم خون می شود.

 

روش مصرف: بدین صورت كه برای تهیه چای شیرین بیان، سه قاشق مرباخوری از پودر آن را در نصف لیوان آب جوشیده بریزید و پس از 10 دقیقه آنرا صاف كرده و بنوشید .

سناء

یبوست یكی از مشكلات دستگاه گوارش است و برگ سناء از قوی ترین درمان كننده های آن می باشد.

گیاه سنا از بهترین داروهای گیاهی ضد یبوست است كه مصرف آن در جهان بسیار معمول است . سناء  بیشتر در هندوستان كاشت می شود ولی در عطاری های خودمان هم موجود است . مؤثرترین تركیب آن 3 درصد دی آنترون گلوكوزید است.

مصرف این دارو برای مبتلایان به بواسیر و جراحیهای مقعد بسیار مفید و شل  كننده مدفوع است.

توصیه می شود مادران شیرده از آن استفاده نكنند چون در شیر ترشح می شود و مصرف بیش از اندازه این گیاه موجب اسهال و دفع الكترولیت از بدن می شود.

روش مصرف:

بهتر است 5/0گرم الی 1 گرم برگ خشك شده سناء را در یك لیوان آب جوش بریزیم و پس از 10 دقیقه آن را صاف كنیم. البته بهتر است از خیسانده آن در آب سرد به مدت 10 تا 12 ساعت استفاده شود تا مصرف آن موجب دردهای روده ای نشود. اثر میوه آن ملایم تر از برگش است، پس برای كودكان مناسب تراست. برگ و میوه سناء به شكل پودر، عصاره قرص ، تی گب و... با نامهای تجاری مختلف موجود است.

+ نوشته شده توسط بهزاد در سه شنبه پانزدهم فروردین 1391 و ساعت 14:24 |

کاسنی؛ مقوی کبد و معده


  

کاسنی با نام علمی CICHORIUM INTYBUS، گیاهی از خانواده‌ی گل مینا (COMPOSITAE) می ‌باشد. کاسنی، گیاهی علفی است که ارتفاع آن به طور متوسط به یک متر می‌ رسد؛ دارای ریشه ‌های قوی و نسبتاً طویل می ‌باشد. بر روی برگ ‌ها، بریدگی ‌های عمیقی وجود دارد که در قسمت انتهایی شبیه به مثلث می ‌شوند. گل‌های آبی رنگ بسیار زیبایی دارد. عمر این گیاه با توجه به شرایط زندگی، یک ساله، دوساله یا چند ساله می ‌باشد. کاسنی در نواحی نسبتاً مرطوب، با ارتفاع کم رشد می ‌کند و بومی نواحی اروپا، هندوستان و مصر می ‌باشد. البته گسترش آن در دنیا زیاد است و در نقاط دیگر از جمله آسیا، آفریقا و قسمت‌ هایی از آمریکا هم می ‌روید.

کاسنی، در نقاط مختلف ایران به طور خودرو وجود دارد. قسمت‌ های مورد استفاده‌ ی آن، ریشه و برگ ‌ها ی آن می ‌باشد. البته ممکن است به غیر از برگ ‌ها از سایر قسمت ‌های هوایی گیاه نیز استفاده شود.

کاسنی به نام عمومی CHICORY در جهان معروف می ‌باشد و نقاط اصلی رویش آن در ایران شامل نواحی کم ارتفاع البرز، قزوین، رشت، اطراف تهران، کرج، آذربایجان، رودبار، ارومیه، لاهیجان، بلوچستان، بجنورد، مشهد، فریمان و بسیاری از نقاط دیگر می‌ باشند.


ترکیبات مهم:

ریشه ‌ی این گیاه، حاوی حدود 8 درصد پلی ساکاریدی به نام اینولین(INULIN) است. ترکیبات تلخ از جمله لاکتوسین((LAKTUCIN و لاکتوکوپیکرین (LACTUCOPICRIN) ، شیکوریک اسید، فلاونوئیدها، گلوکوزیدها، قندها و تانن‌ها از دیگر ترکیبات ریشه می ‌باشند. همچنین ریشه ‌ی گیاه، حاوی بسیاری ترکیبات بخار شونده ‌ی معطر است که "استوفنون ((ACETOPHENONE" شاخص ‌ترین آنها می ‌باشد.


اثرات مهم:

ترکیبات محلول در آب کاسنی، خاصیت مسکن دارند و بعضی از قندهای موجود در آن (اولیگوساکاریدها OLIGOSACHARIDES) دارای خاصیت افرایش میکروب‌ های مفید و کاهش باکتری‌ های بیماری ‌زا در روده می ‌باشند. مطالعات جدید نشان می ‌دهند که برخی ترکیبات موجود در کاسنی، در مشکلاتی از جمله یبوست ، اسهال های میکروبی، سرطان و بیماری ‌های قلبی- عروقی،  می ‌توانند موثر واقع گردند.

همچنین طبق مطالعات انجام شده بر حیوانات آزمایشگاهی، مواد موثر کاسنی می ‌توانند از سرطان روده  جلوگیری کند. از دیگر اثرات مفید کاسنی، حفاظت کبد  در برابر سموم کبدی است و این اثر با ماده‌ای به نام تتراکلروکربن(CARBON TETRACHOLORIDE) به اثبات رسیده است.

عصاره‌ی الکلی ریشه ی کاسنی، اثرات ضد ورم و ضد التهابی نیز دارد. از دیگر اثرات کاسنی، اشتها آوری  و خاصیت ضد ترش کردن معده  را می ‌توان نام برد.

گیاه کاسنی، مانند سایر گیاهان ممکن است عوارض محدودی ایجاد نماید. این عوارض شامل ایجاد حساسیت های پوستی  و ایجاد درماتیت می ‌باشد که این امر به ترکیبات لاکتونی آن مربوط است.

 همچنین بر اساس مطالعه ‌ای، ریشه ی گیاه کاسنی می‌ تواند بعضی قارچ کش ‌ها را جذب نماید که در این صورت باعث سمیت می شود. البته موارد مذکور بسیار محدود می ‌باشند، ولی نباید آنها را از نظر دور داشت.

مصرف کاسنی از زمان قدیم و حداقل از قبل میلاد مسیح مرسوم بوده است. از جمله مصارف مهم این گیاه که از قدیم نیز رواج داشته، مصرف آن به عنوان مقوی کبد و کاربرد آن در بیماری‌های کبدی بوده است.امروزه نیز یکی از مصارف مهم آن در مشکلات کبدی است. همچنین اثراتی از جمله مقوی معده، مدر(ادرار آور)، تصفیه کننده ‌ی خون، صفرا  بر، تب بر، اشتها آور، درمان نقرس ، کمک در درمان  رماتیسم، دفع رسوبات ادراری و رفع کم‌ خونی  برای آن قائل می‌ باشند که البته این موارد در حال تحقیق بوده و در آینده‌ای نه چندان دور موارد درمانی قطعی و جدیدی برای آنها پیش ‌بینی می ‌شود.


تهیه‌ اشکال دارویی:

15- 8 گرم از برگ ‌های تازه یا خشک را در یک لیتر آب، به مدت یک ربع ساعت دم می‌ کنند. سپس مخلوط به دست آمده را از صافی عبور می ‌دهند. یک لیوان از این دم کرده را قبل از هر وعده ی غذایی می‌ توان میل کرد یا جوشانده ی آن را به همین روش (15- 8 گرم برگ گیاه، در یک لیتر آب به مدت 5 دقیقه جوشیده شود) مورد استفاده قرار می‌ دهند.

در صورتی که از ریشه ‌ی کاسنی استفاده شود(دم کرده یا جوشانده)، 20- 15 گرم ریشه ‌ی له شده در یک لیتر آب، مانند روش قبل تهیه و مصرف می ‌شود.

در گذشته، سالاد برگ تازه ی کاسنی را مقوی معده می ‌دانسته ‌اند و هنوز هم در بعضی نقاط دنیا مورد استفاده قرار می ‌گیرد.

+ نوشته شده توسط بهزاد در سه شنبه پانزدهم فروردین 1391 و ساعت 14:19 |

گل گاوزبان



گل گاوزبان

يکي از عجايب سلسله کوه هاي البرز که قله عظيمي چون دماوند دارد، پرورش چندين نوع گياه دارويي است که اثر درماني زيادي دارند و منحصراً در دامنه هاي اين کوه به عمل مي آيند و در کوه هاي ديگر اثري از آنها نيست. چندي پيش جرايد ايران از يکي از اين گياهان سخن گفته و اثرات سحرآميز آن را بيان داشتند و نوشتند که کارشناسان خارجي بذر اين گياه را به کشورهاي ديگر برده اند، ولي با کوشش فراوان نتوانسته اند آن را به عمل آورند، زيرا اين گياه فقط در زادگاه اوليه خود سبز مي شود.

هر چند در کتب قديم به گل گاوزبان " لسان الثور" مي گويند، ولي در واقع نام ديگري ندارد. اسم فرانسوي، انگليسي، آلماني، ترکي و غيره هم ندارد، چون در هيچ نقطه اي از زمين جز دامنه کوه هاي البرز به عمل نمي آيد و با گياه ديگري که در آذربايجان و شهرهاي ديگر ايران و کشورهاي ديگر مي رويد و به غلط به گاوزبان مشهور شده است، نسبتي ندارد. براي اينکه اين اشتباه که حدود چند قرن است پزشکان و دارو سازان را گمراه کرده است، از بين برود اين را "گل گاوزبان" و ديگري را "گياه گاوزبان" بناميد. اين دو گياه متفاوت هستند، تنها گل هايشان کمي به هم شبيه است، هيچگونه خواص مشترکي ندارند و از نظر منافع طبي با هم متضاد مي‌‌باشند. گل هاي "گل گاوزبان" درشت تر از گل هاي"گياه گاوزبان" است.

"گل گاوزبان" در ايران، و "گياه گاوزبان" در اروپا و امريکا شهرت زيادي دارند. پزشکان سنتي ايران در معالجه بسياري از امراض از "گل گاوزبان" استفاده مي کردند و نتيجه مي گرفتند. پزشکان جديد هم خواص "گل گاوزبان" را مي دانستند و براي دسته اي ديگر از امراض تجويز مي نمودند و چون عطاران فرقي بين "گل گاوزبان" و "گياه گاوزبان" قايل نبودند، آنها را به جاي هم مي دادند، و به همين جهت معالجه آنها نتيجه نمي داد و محققين از اينکه خواص و منافع اين گياه از بين رفته است در تعجب بودند.

يکي از مترجمين، تمام فوايد "گياه گاوزبان" راترجمه کرده و به "گل گاوزبان" نسبت داده، سپس پرسيده است: چرا ايرانيان فقط از گل گاوزبان استفاده مي کنند؟... به برگ و سرشاخه هاي آن توجهي ندارند، در جواب ايشان بايد بگوييم که گل گاوزبان، فقط گلش فوايد طبي دارد، زيرا گياهي که  فرنگي ها به او "بوراش" مي گويند گل گاوزبان نيست.

صاحب کتاب "تحفه" در شرح گاوزبان چنين مي نويسد: گل گاوزبان لاجوردي و شبيه گل انار بوده و تخم آن مستدير( حلقوي شکل )  و لعابي است و در کوه هاي دارالمرز(البرز) بسيار زياد يافت مي شود. گياه ديگري که در اصفهان و بعضي از بلاد، گاوزبان مي دانند "مرماخوز" است که گل آن لاجوردي و کوچک و مدور است. ("مر" نام قبيله اي از ساکنان شمال افريقاست که بذر چند گياه دارويي را که يکي از آنها گياه گاو زبان است به اسپانيا برده  و در آنجا پرورش داد و استعمال آنها را در طب معمول داشته‌‌اند. اين گياهان به اسامي مختلف مرماتوس، مرماهوس، مرمازا در کتب طبي قديم وارد شده و خواص آنها تحقيق گرديده است.) بعد از جنگ هاي صليبي گياه گاوزبان را از اسپانيا به اروپا آوردند و در آنجا کاشتند و چون در کتاب قانون ابو علي سينا از گل گاوزبان زياد تعريف شده بود و اين کتاب نيز در مورد قبول و استناد استادان پزشکي اروپا بود، به همين جهت مورد توجه واقع گرديد، ولي متاسفانه گياه گاوزبان هيچ يک از خواص گل گاوزبان اصلي را نداشته و در عوض منافع ديگري داشت که کم کم محققين اروپايي به آن پي بردند. از جمله معلوم شد که سرشاخه، گل و برگ اين گياه داراي مقداري شوره بوده، عرق وادرار را زياد مي کند. در صورتي که در کتب طبي ايرانيان که در دانشگاه هاي اروپا تدريس مي شد، چنين خواصي را به او نسبت نداده بودند.

حال اجازه فرماييد اين دو گياه را به طور جداگانه معرفي کرده و منافع آنها را شرح دهيم:

گل گاوزبان اصلي

اين گياه به طور خودرو، منحصراً در دامنه ي کوه هاي البرز به عمل مي آيد و تاکنون اهلي نشده و قابل کشت نيست.

- مقوي روح و اعضاي رئيسه بدن بوده، حواس پنجگانه يا بهتر بگويم، حواس هجده گانه آدمي را تقويت مي کند.

- شکم را نرم و کيسه صفرا را باز مي کند، اخلاط سوخته سوداوي را از معده خارج و عوارض آن را از بين مي برد.

- جوشانده آن همراه با داروهاي ديگر جهت سرسام(مننژيت)، برسام(ورم حجاب حاجز)، ماليخوليا، جنون و رفع حواس پرتي مفيد مي باشد.

- جوشانده آن نشاط آور بوده، رنگ رخسار را باز مي کند.

- سينه را نرم مي کند، تنگي نفس و درد گلو را شفا مي دهد.

- دلهره و وحشت را از بين مي برد و غم و غصه را کم مي کند و براي کساني که با خود حرف مي زنند سودمند مي باشد.

- جوشانده آن با عسل جهت تنگي نفس تجويز شده است.

- جويدن برگ تازه آن جهت درمان جوش هاي چرکي دهان اطفال، برفک، سستي بيخ دندان و رفع حرارت دهان نافع است. مقدار خوراک گل آن دو مثقال تا پنج مثقال مي باشد.

- عرق گل گاوزبان جهت امراض سوداوي، وسواس و خفقان مفيد است.

- داراي منيزيم بوده و از سرطان پيشگيري مي کند.

- تحقيقات جديد بيانگر اين مطلب هستند که عصاره آبي گل گاوزبان دارويي مؤثر و بي‌خطر براي درمان بيماران مبتلاء به اختلال وسواسي اجباري مي باشد.

- گل گاوزبان داراي موسيلاژ به ميزان ?-? درصد، فلاونوئيد 15/0درصد و آنتوسيانين با آگليکون دلفينيدين و سيانيدين به ميزان 34/13 درصد و به مقدار ناچيز آلکالوئيد از دسته پيروليزيدين است.

- گل مرغوب گلي است که داراي دم سفيد و گلبرگ هاي بنفش باشد. برگ هاي تازه گل گاوزبان داراي مقدار زيادي ويتامين C مي باشد.

*پس اين گياه داراي شوره نيست، عرق و ادرار را زياد نمي کند.

گياه گاوزبان

گياه گاوزبان

اين گياه اسم فارسي ندارد و معلوم نيست از چه موقع به ايران آمده و در اطراف تبريز کاشته شده است. در زبان فرانسوي به آن بوراش مي گويند و "ابن بيطار" گياه شناس معروف قديم که در اصل اندلسي بوده و بعد به آسياي صغير آمده و دو کتاب بزرگ به نام هاي "الجامع" و "المغني" به زبان عربي دارد آن را نوعي "مرماخوز" دانسته و به اسامي: لسان الثور، ابوالعرق، کحيلا- کحلا، حمحم و بوغلص ياد کرده است.

- گل، سرشاخه و برگ آن داراي شوره، مواد لعابي و يک ماده تلخ است و به همين جهت عرق و ادرار را زياد مي کند.

- سنگ هاي کليه و مثانه را خرد کرده و از بين مي برد.

- اين گياه داراي اسيدهاي چرب امگا 6 مانند لينولنيک اسيد مي باشد که براي روماتوئيد مفيد است.

- ضماد برگ هاي تازه وله شده آن دمل را باز مي کند و براي معالجه سوختگي، آتش و آفتاب زدگي مفيد است.

- در طب سنتي ايران "مرماخوز" را جهت معالجه استسقا مفيد دانسته اند و براي اين کار، مبتلايان به استسقا بايستي مدت زيادي برگ و بذر آن را روزانه 15 تا 20 گرم ناشتا ميل نمايند.

*پس تجويز اين گياه براي مبتلايان به سرسام و برسام جايز نيست.

مضرات :

گاو زبان به علت داشتن آلكالوئيد براي زنان باردار و كودكان مضر است.

+ نوشته شده توسط بهزاد در سه شنبه پانزدهم فروردین 1391 و ساعت 14:13 |
تصاویر رزمی بانوان
http://www.karate-delavaran.lxb.ir

+ نوشته شده توسط بهزاد در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390 و ساعت 9:12 |

ورزش

+ نوشته شده توسط بهزاد در شنبه بیستم اسفند 1390 و ساعت 18:12 |